Oneindig & onbegrensd
Mijn voorkeur voor mode is gegroeid, maar was er al als kind. Ik heb eigenlijk nooit een andere opleiding overwogen. Mijn relatie ten opzichte van mode is daarentegen wel veranderd. Waar ik me op de kunstacademie bezighield met collecties als einddoel, zet ik nu (flexibele) uniformen en textiele objecten in om artistiek onderzoek te doen; om kennis en ervaring te verzamelen. De manier waarop mode een connectie faciliteert tussen het lichaam en de omgeving vind ik mateloos interessant. Het is een tool die deze twee ‘werelden’ kan verbinden.
Na mijn afstuderen had ik vragen over wat duurzaamheid (in de mode) inhoudt en betekent. Ik besefte me dat duurzaamheid een heel systeem omvat, maar ik wist niet waar ik moest beginnen. Dit proces heeft uiteindelijk mijn praktijk gevormd doordat ik performance-installaties ben gaan maken op de Jan van Eyck Academie, een multidisciplinaire residentieplaats voor reflectie in Maastricht.
Limiet
Een misvatting in de mode is dat het systeem grotendeels gebaseerd is op een illusie van oneindigheid en onbegrensdheid, terwijl alles een limiet heeft; systemen, grondstoffen, mensen etc. Deze gegevens samen zouden de basis van het systeem moeten vormen. Dan kan er misschien wel een natuurlijke balans ontstaan en zou het ieders doel kunnen zijn om deze balans te behouden.